Demontagevermogen en behoeften – Zakariya Chebli

Zakariya is onlangs afgestudeerd aan de TU Delft op het thema demontage binnen CE. Niel Slob en Saman Mohammadi hebben hem begeleid vanuit de praktijk. Lees onderstaand zijn onderzoeksresultaten.

Een onderzoek welke is uitgevoerd aan de leerstoel Design and Construction Management (DCM), afdeling Management in the Built Environment track van de faculteit bouwkunde aan de TU Delft. Omdat de (financiële) baten van flexibiliteitsmaatregelen niet bewezen zijn tegenover de kosten, vormde dit een interessant vraagstuk binnen het thema flexibiliteit en aanpasbaarheid van gebouwen. In het kader van dit thema is een onderzoeksvoorstel opgesteld naar de kosten en baten van flexibiliteitsmaatregelen.

INTRODUCTIE ONDERZOEKSRAPPORT

Men is zich steeds meer bewust van het feit dat de consumptie van natuurlijke grondstoffen en de vervuiling van het milieu niet eeuwig kunnen voortduren. Om de planeet ook voor toekomstige generaties te sparen dienen deze parallel aan elkaar gaande processen een halt worden toegeroepen. In de huidige economie heerst een overconsumptie van natuurlijke grondstoffen: de hoeveelheid grondstoffen die men consumeert is niet in verhouding met het aanbod van de aarde. Financieel gezien kan dit zich door schaarste vertalen in hogere grondstofprijzen. Overheden op verschillende niveaus proberen daarom met beleidsinstrumenten in te spelen op deze grondstoffenschaarste (Korteweg et al., 2011). Maar behalve het financieel probleem is er een grotere ecologische kwestie: de consumptie en verbruik van grondstoffen gaat gepaard met enorme vervuiling van het milieu en brengt de uitputting van de aarde alsmaar dichterbij. De optimalisatie van het huidige systeem kent haar beperkingen en biedt onvoldoende ruimte om wezenlijke verbeteringen te realiseren met betrekking tot de genoemde problemen. De behoefte naar een fundamenteel ander systeem is groter dan ooit.

Een systeem dat uitkomst biedt voor dit vraagstuk is de circulaire economie. Vanuit de circulaire economie gedachte streeft men naar een industrie waarin het huidige lineaire systeem (proces) plaatsmaakt voor een circulair proces met betrekking tot grondstoffen en milieu, en waarmee zowel de consumptie van natuurlijke grondstoffen als de belasting van het milieu aanzienlijk gereduceerd zullen worden (EMF, 2012). De circulaire economie is toepasbaar over de breedte van de economische sectoren, maar vormt voor met name de bouw(industrie) een interessant systeem waarmee de grondstoffenschaarste en de vervuiling van het milieu gereduceerd kunnen worden. De bouw is door zijn omvang en activiteiten een van de grootste consumerende en vervuilende industrieën. Daarom mag zeker de bouw niet achterblijven bij de verdere ontwikkeling van de circulaire economie.

Het statisch karakter van de bouw resulteert vaak in een mismatch met de dynamische vraag van consumenten. Alhoewel gebouwen (c.q. onderdelen en materialen) na gebruik vaak nog een (rest)waarde bezitten, weegt deze in het huidig systeem vaak niet op tegen de benodigde kosten om deze waarde te kunnen benutten. Praktisch gezien zijn de onderdelen dusdanig met elkaar in verbinding dat deze niet zonder hoge kosten en mogelijke beschadiging ontkoppeld kunnen worden. Zolang onderdelen niet als afzonderlijk kunnen worden ontkoppeld en hergebruikt, is de kans op volledige benutting van de waarde die ze bezitten nihil. De huidige, snel wijzigende wensen van gebruikers en de daarmee gepaard gaande korte levensduur is niet gunstig voor dit probleem. Gebouwen zijn in de afgelopen decennia duurzamer en energiezuiniger geworden. Het duurzaamheidsaspect heeft wat dit betreft zeker haar vruchten afgeworpen. Dit geldt echter niet voor de bouw- en vastgoedsector in zijn geheel. Het overgrote deel van de belasting wordt namelijk toegerekend aan de daadwerkelijke bouwactiviteiten en het bovenmatig grondstoffenverbruik dat daarbij plaatsvindt.

Behalve als uitkomst voor de ecologische problemen biedt het systeem ook een oplossing voor bouwkundige vraagstukken. De focus van dit rapport ligt op demontage als voorwaarde voor hergebruik van bouwonderdelen en materialen, met als doel de overconsumptie van natuurlijke grondstoffen en de vervuiling van het milieu terug te dringen. In de huidige lineaire economie heerst het principe van maken, gebruiken en storten, met waarde vernietiging tot gevolg. De waarde in grondstoffen wordt zo onvoldoende benut terwijl hergebruik zelden plaatsvindt. Daarom is een switch nodig naar een systeem waarin gebruikte materialen een restwaarde bezitten die tot het uiterst gebruikt kan worden, de circulaire economie. Op basis van circulaire economie principes wordt in deze studie gezocht naar de oplossing voor de grondstofproblematiek binnen de bouwsector. De aansluiting tussen bouwonderdelen is hierbij van cruciaal belang en vormt een essentieel onderdeel van de oplossing.

 

Lees het volledige onderzoek hier

Tags: